دوره جدید / شماره ۱۷ / شماره پیاپی ۱۷ / آذر ۱۳۹۱
۱۷

[نه]

خاطره شیرین یک همکاری

 بردیا کیارس رهبر ارکستر ملی ایران
{ شناسه مقاله: 2408 }   { موضوع: هنر }   { بازدید: ۲۱۸۱ }

شماره ۱۷، آذر ۱۳۹۱

تنها تجربه همکاری مشترک من و همایون شجریان به 7 سال پیش بازمی‌گردد. یعنی زمانی که برای سریال «رسم عاشق‌کُشی» یکی از تصانیف قدیمی و خاطره‌انگیز بانو قمرالملوک وزیری با نام «آتش جاودانی» را مجدداً تنظیم کردم و همایون خواند. «آتشی در سینه دارم جاودانی/ عمر من مرگی است نام‌اش زندگانی/ رحمتی کن کز غمت جان می‌سپارم/ بیش از این من طاقت هجران ندارم...» این همکاری اگرچه تجربه‌ای کوتاه و گذرا بود، اما لااقل برای خود من بسیار خوشایند و دلنشین بود و خاطره آن برای همیشه با من هست. تصور می‌کنم حاصل آن نیز به دل مردم نشست و با استقبال شایانی همراه شد؛ شاید حتی بیشتر از آنچه ما تصورش را می‌کردیم.

بازسازی و بازخوانی تصنیف فوق اگرچه اولین و تنها تجربه مشترک من و همایون بود، اما شروع دوران آشنایی ما نبود و این آشنایی به سال‌ها قبل بازمی‌گردد. یعنی زمانی که ما هر دو در هنرستان موسیقی مشغول تحصیل بودیم و از همان دوران با یکدیگر آشنا شدیم. گمان می‌کنم شجریانِ پسر به لحاظ تکنیک آواز، شعور موسیقایی و صدا یکی از نوابغ روزگار ماست و وقتی در توانایی‌های او دقیق شوید، ویژگی‌های بارز و مثبت متعددی خواهید یافت.

علاوه بر اینها همایون نشان داده که برای کار خود سقفی قائل نیست و عطش بی‌حدی برای پیشرفت روزبه‌روز دارد. شنیده‌ایم که همایون بعضاً بابت سبک و شیوه کارش و یا تقلید از پدر مورد انتقاد قرار گرفته، اما از نظر من این مسأله تنها به شباهت رنگ صدای همایون با استاد بازمی‌گردد که امری ارثی و طبیعی است و خود همایون هم در پیدایش آن نقشی ندارد. نکته مهم اینجاست که برخلاف این شباهت، ژانر کاری این دو عزیز با هم تفاوت‌هایی دارد و در واقع همایون به شیوه امروزی‌تری کار می‌کند که این برای خود من جای خوشحالی دارد. برای او آرزوی موفقیت می‌کنم و امیدوارم روزبه‌روز با کارهای بهتر رقیب خودش شود

تبلیغات

 

 

مرتبط در این شماره

تئاتر امروز ایران

بر این «هالو»‌40 سال عمرگذشته است

جشن نامه

اين زمان‌نوردي را آيا معنا و جادويي است؟

یک دانشکده هنری

براي اهالي فردا

دلسوزِ فرهنگِ اين سرزمين

پژوهشگر ِ سربه پايين

هنرمندي بدونِ ادا و اطوار

تنها چيزي که به دادش رسيد نقاشي بود

جانِ شيفته

در ِباغ سبز

موسيقي ايران

بر شانه غول

از همکاري با همايون راضي‌ام

به اندازه کافی جسارت دارم

رابطه اقبال و ابتذال

خوشبختيم که دو شجريان داريم

آواز ايراني در بستر تغييرات*

حکايت آن دلنشين لالايي

اخلاق‌مدار و حرفه‌اي

نمايش ايراني

خاطره شاد از پایین شهر

آقای تمام عیار

افتاده‌حالي‌اش تمامي ندارد

آينه تمام‌قد گرفتاري‌هاي مردم

طهران شما و تهران ما

هنر امروز

وال استريتِ هنر خاورميانه

شانلِ شماره پنج

در نکوهش فضاي واسطه‌گري حاکم بر حراج‌ها

خاندان مديچي؛ الگويي براي مجموعه‌داران ما

وضع اعراب و ايراني‌ها بهتر از ترک‌ها بود

تي‌شرت شيخ محمد را ۲۰۰ هزار دلار فروختند

بايد به كار همه هنرمندان بها داد

لزوم بازنگري در پديده حراج

يادداشت ماه

هنر نابازار

برداشت معمول از مطالب فقط با ذکر منبع به صورت کامل یعنی با دکر عبارت «ماهنامه تجربه»، تاریخ و شماره مجله آزاد است. بازنشر کلی مطالب مجله به هر نحوی، اعم از چاپی، دیجیتالی یا مجازی ممنوع است.