دوره جدید / شماره ۱۷ / شماره پیاپی ۱۷ / آذر ۱۳۹۱
۱۷

[دو]

از همکاري با همايون راضي‌ام

 
{ شناسه مقاله: 2401 }   { موضوع: هنر }   { بازدید: ۲۵۵۶ }

شماره ۱۷، آذر ۱۳۹۱

اردشير كامكار /آهنگساز آلبوم ناشکيبا: از وقتي همايون شجريان را مي‌شناسم، سال‌هاي زيادي گذشته است. شايد برايتان جالب باشد که بدانيد همايون دو، سه ساله بود كه من او را ديدم. به هر حال آشنايي ما در حالي شکل گرفت که همايون در سنين پايين به سر مي‌برد و به امروز و ديروز برنمي‌گردد. او بسيار باهوش و خوش‌ذوق بود و استعداد خوبي در زمينه يادگيري موسيقي داشت و اين نکته از همان روزهاي کودکي در او به چشم مي‌خورد.

همايون مدتي قبل از اينكه براي آموزش ساز كمانچه نزد من بيايد، در خدمت اساتيدي همچون جمشيد محبي و ناصر فرهنگفر اصول نوازندگي تنبك را فرا گرفته بود و درست پس از آن بود كه نزد من آمد و آموزش کمانچه را با هم آغاز كرديم و اين ساز را از من ياد گرفت. همان‌طور که گفتم همايون استعداد برجسته‌اي در حوزه موسيقي داشت و از همان دوران نشان مي‌داد که مي‌تواند به خوبي در اين رشته فعاليت کرده و به جايگاه والايي دست پيدا کند. علاوه بر اينها، او در زمينه خوانندگي و آواز نيز نشاني از همان حنجره جادويي پدر را به همراه دارد و توانسته در اين راه نيز موفقيت‌هاي درخوري کسب کند. البته اين شايد چندان هم عجيب نباشد؛ چراکه او تحت‌نظر استادي چون محمدرضا شجريان روز و شب گذرانده و تعليم آواز ديده است. نکته جالب‌توجه درباره همايون اين است که او ضمن استفاده از آموزه‌ها و دانش پدر، کم‌کم به نوعي سياق شخصي دست پيدا کرده و تنها به آنچه شجريان بزرگ در اين پنج دهه انجام داده بسنده نمي‌کند. همايون در خانواده‌اي اهل هنر و ادب بزرگ شده و گوش او از سنين کودکي با موسيقي و صداي خوب آشنا و دمخور بوده است. در چنين فضايي خواننده جوان ما رشد و تکامل يافته و به جهت آشنايي با شيوه خوانش محمدرضا شجريان، مي‌داند که چه بخواند و چگونه بخواند. چشم اميد ما به نسل جوان آواز ايراني است و در اين ميان، همايون نگاه‌هاي بيشتري را به راه خود مي‌بيند و انتظارات از او بالاتر است که بتواند در کنار جوانان ديگر اين سرزمين، چراغ موسيقي و آواز کهن ايران را زنده نگه دارد. همايون صداي خوبي دارد و خوب و بااحساس مي‌خواند. ما در دومين آلبوم مستقل او (با نام «ناشکيبا») با هم همکاري کرديم و من آهنگساز آن آلبوم بودم و بايد اذعان کنم که از نتيجه اين همکاري هم بسيار راضي هستم. به‌ويژه در آواز «زهر شيرين» (روي شعري از سعدي) که همايون غناي تکنيکي و حسي خود را در آن به نمايش گذاشت و نشان داد که يکي از حرفه‌اي‌ترين خوانندگان امروز ايران است. «تو را من زهر شيرين خوانم ‌اي عشق/ که نامي خوش‌تر از اين‌ات ندانم/ وگر هر لحظه رنگي تازه گيري/ به غير از زهر شيرين‌ات نخوانم... » تنها توصيه من به همايون عزيز اين است که از استعدادي که خداوند در وجودش قرار داده به بهترين شکل بهره برده و ميراث‌دار نيک نام و جايگاه پدرش در عرصه موسيقي ايران باشد. چراکه او –بخواهد يا نخواهد- زير سايه نام محمدرضا شجريان بزرگ است و اين نام بر کار حرفه‌اي او سايه انداخته و چه بهتر که همايون اين موقعيت را به يک فرصت تبديل كند. البته ممکن است خودش نخواهد زير سايه اين نام بوده و ديگران دستاوردهايش را وابسته به نام پدرش بدانند، اما خواسته يا ناخواسته تا حدودي اين اتفاق خواهد افتاد.

البته شکي نيست که آنچه همايون را از ديگر همکارانش متمايز مي‌کند، صرفاً نام خانوادگي و پدرش نيست؛ بلکه او در اين سال‌ها ثابت کرده که به همان ميزان در راه پرورش توانايي‌هاي آوازي و موسيقايي‌اش نيز تلاش کرده و اينطور نيست که تنها نان نام خانوادگي‌اش را بخورد. همايون توانايي حراست از اين جايگاه و ميراث پدري را دارد. او در اين زمينه حرف‌هاي زيادي براي گفتن داشته و مي‌تواند با انتخاب مسير درست و توليد آثار ماندگار، نام خود را در کتاب هنر اين سرزمين جاودانه کند؛ به‌شرطي که قدر موقعيت خود را دانسته، به هر پيشنهادي پاسخ مثبت نداده و آثارش را با وسواس و دقت بيشتري انتخاب کند. همايون الگوي درخشاني چون شجريان بزرگ را در پيش رو دارد و مي‌تواند با استفاده از آن، راه خود را هرچه روشن‌تر کند. براي همايون جوان آرزوي موفقيت ماندگار دارم.

تبلیغات

 

 

مرتبط در این شماره

تئاتر امروز ایران

بر این «هالو»‌40 سال عمرگذشته است

جشن نامه

اين زمان‌نوردي را آيا معنا و جادويي است؟

یک دانشکده هنری

براي اهالي فردا

دلسوزِ فرهنگِ اين سرزمين

پژوهشگر ِ سربه پايين

هنرمندي بدونِ ادا و اطوار

تنها چيزي که به دادش رسيد نقاشي بود

جانِ شيفته

در ِباغ سبز

موسيقي ايران

بر شانه غول

به اندازه کافی جسارت دارم

رابطه اقبال و ابتذال

خوشبختيم که دو شجريان داريم

آواز ايراني در بستر تغييرات*

حکايت آن دلنشين لالايي

اخلاق‌مدار و حرفه‌اي

خاطره شیرین یک همکاری

نمايش ايراني

خاطره شاد از پایین شهر

آقای تمام عیار

افتاده‌حالي‌اش تمامي ندارد

آينه تمام‌قد گرفتاري‌هاي مردم

طهران شما و تهران ما

هنر امروز

وال استريتِ هنر خاورميانه

شانلِ شماره پنج

در نکوهش فضاي واسطه‌گري حاکم بر حراج‌ها

خاندان مديچي؛ الگويي براي مجموعه‌داران ما

وضع اعراب و ايراني‌ها بهتر از ترک‌ها بود

تي‌شرت شيخ محمد را ۲۰۰ هزار دلار فروختند

بايد به كار همه هنرمندان بها داد

لزوم بازنگري در پديده حراج

يادداشت ماه

هنر نابازار

برداشت معمول از مطالب فقط با ذکر منبع به صورت کامل یعنی با دکر عبارت «ماهنامه تجربه»، تاریخ و شماره مجله آزاد است. بازنشر کلی مطالب مجله به هر نحوی، اعم از چاپی، دیجیتالی یا مجازی ممنوع است.