دوره جدید / شماره ۱۷ / شماره پیاپی ۱۷ / آذر ۱۳۹۱
۱۷

مکبث به روايت قطب‌الدين صادقي

تراژدی جاه‌طلبی

 حمید صالحی
{ شناسه مقاله: 2350 }   { موضوع: کافه }   { بازدید: ۲۲۷۸ }

شماره ۱۷، آذر ۱۳۹۱

«مکبث، سپهسالار اسکاتلند، دانکن، پادشاه اسکاتلند را مي‌کشد و بر تخت شاهي مي‌نشيند؛ بين 10 تا 17 سال پادشاه اسکاتلند مي‌ماند، اما سرانجام از «سيوارد» سپهسالار انگليسي، شکست خورده و به دست «ملکم» کشته مي‌شود... اين همان متن آشناي «مکبث» است که «ويليام شکسپير» نوشته و حالا قرن‌هاي متمادي است که بر صحنه نمايش‌هاي دنيا روي صحنه مي‌رود. او از کتاب‌هاي تاريخي‌اي چون «حيات مردان نامي پلوتارک، شرح رويداد نامه‌هاي تلخ اثر رافايل هالينشد و... » بهره برده و اين نمايشنامه‌ها را خلق کرده و حالا سال‌هاست که نمايشنامه‌نويسان و کارگردانان بسياري، برداشت‌هاي خود را از اين اثر جاودانه روي صحنه مي‌برند. درباره ادامه حيات آثاري از اين دست نيز، منتقدان دلايل بسياري برشمرده‌اند که شايد يکي از مهم‌ترين آنها، مضمون جهان‌شمولي باشد که آثار شکسپير داراي آن است و به همين خاطر است که وجود گذشت قرن‌ها، محتواي آن هنوز هم براي مخاطبان زنده و قابل لمس است.

حالا «قطب‌الدين صادقي» اين نمايش را روي صحنه برده است. مکبثي با روايت خودش. او درباره علت اجراي اين نمايش گفته است که مدت‌ها مي‌خواسته تا يک تراژدي را روي صحنه ببرد و حالا اين فرصت برايش به وجود آمده است. صادقي در اين نمايش تلاش کرده تا نگاهي مدرن را وارد شيوه روايت داستان کند، اگرچه در کليت به داستان و اصل اثر وفادار مانده است.

صادقي در اين نمايش، خواسته تا روحيه افرادي را به نقد بکشاند که بدون فکر و تنها به دليل جاه‌طلبي به دنبال قدرت‌طلبي و منافع شخصي هستند. به همين خاطر است که اگرچه، درونمايه نمايشنامه شکسپير در نمايش «مکبث» قطب‌الدين صادقي به چشم مي‌خورد، اما به دليل ويژگي‌هاي جديدي که در اين نمايش وجود دارد، ديگر «مکبث» را به شکل يک اثر کلاسيک نمي‌بينيم، بلکه فضاي نمايش کاملاً مدرن و امروزي شده است و برخي بخش‌هاي نمايشنامه از نگاه صادقي روايت مي‌شود

تبلیغات

 

 

برداشت معمول از مطالب فقط با ذکر منبع به صورت کامل یعنی با دکر عبارت «ماهنامه تجربه»، تاریخ و شماره مجله آزاد است. بازنشر کلی مطالب مجله به هر نحوی، اعم از چاپی، دیجیتالی یا مجازی ممنوع است.