دوره جدید / شماره ۱۶ / شماره پیاپی ۱۶ / آبان ۱۳۹۱
۱۶

داود غفارزادگان

 
{ شناسه مقاله: 2313 }   { موضوع: جنگ تجربه }   { بازدید: ۶۲۱ }

شماره ۱۶، آبان ۱۳۹۱

داود غفارزادگان متولد 1338 در اردبيل است. «ما سه نفر هستيم»، «فال خون» و «کتاب بي‌نام اعترافات» از جمله آثار متعدد او هستند. غفارزادگان براي کودکان و نوجوانان نيز آثاري را نوشته است.

يه وقتي من چندتايي قصه از جنگ نوشتم

هر سال آخراي شهريور

ازصبح تلفن‌ها زنگ مي‌خورد

هرکسي بسته به آنجايي که ايستاده از پشت گوشي مي‌گويد: استاد، برادر، آقا... ممکن است نظرتان را درباره‌ي...

چرا که ستون روزنامه‌ها و خبرگزاري‌ها؛

هرسال

آخراي شهريور

بايد از افتخارات جنگ پر شود!

يه وقتي من چند تا قصه از جنگ نوشتم.

روشنفکرا گفتند: جنگ‌طلب، سفارشي‌نويس، حزب‌اللهي...

چرا که حزب‌اللهي جنگ‌طلبِ سفارشي‌نويس بدترين فحش‌شان بود.

حزب‌اللهياش گفتند: ضدجنگ، نفوذي، روشنفکر...

چرا که روشنفکرِ نفوذىِ ضدجنگ بدترين فحش‌شان بود.

شترمرغا هم بودند

که نه آن وقت شتر بودند

نه الان مرغ‌اند.

شتر که بودند

پنبه‌ي «فال خون»ام را در يک ناشر دولتي زدند؛ گفتند ضد جنگ است اين

مرغ که شدند

پنبه‌ي «دختران دلريز»‌ام را در يک ناشر خصوصي زدند؛ گفتند آدم فروش‌اند اينا

حالا با نفس مطمئنه

توي عکسا خودشان را بغل مي‌کنند

و در مصاحبه‌ها حرفاي صد تا يک غاز مي‌زنند.

من نه روشنفکر بودم نه حزب اللهي

چون نه مخ ميشل فوکو را داشتم

نه جگر شهيد همت را

من معلم بودم.

شاگردم مي‌رفت برنمي‌گشت

اگرم برمي‌گشت قطع پا برمي‌گشت

يا با شکم دريده برمي‌گشت

از قطع نخاع‌ها امتحان نمي‌گرفتيم

من مي‌رفتم در خانه‌ي کوچکِ تاريکِ نمور ازشاگردام امتحان مي‌گرفتم

مادرش که چاي مي‌آورد

لرزيدن سيني را توي دستش مي‌شنيدم

و نگاه پنهان خواهرش را پشت پرده حس مي‌کردم

شاگردم پارگي لحاف رختخواب را مچاله مي‌کرد من نبينم

سر به پايين عرق از پشت گوش‌ام مي‌چکيد

چاي نخورده برمي‌خاستم

و بند کفش‌ام را پشت در کوچه مي‌بستم.

کنار ديوار مدرسه،

نفس تازه مي‌کردم

و جواب سوال‌هاي ننوشته را خرچنگ قورباغه‌اي روي زانو مي‌نوشتم،

تا عرق‌ام خشک شود.

اين تنها کاري بود که مي‌توانستم انجام دهم؛

براي شاگردي که معلوم نبود به امتحان بعدي برسد يا نه.

هرسال

تلفن‌ام را آخراي شهريور مي‌بندم

چون يه وقتي چند تا قصه از جنگ نوشته‌ام.

برداشت معمول از مطالب فقط با ذکر منبع به صورت کامل یعنی با دکر عبارت «ماهنامه تجربه»، تاریخ و شماره مجله آزاد است. بازنشر کلی مطالب مجله به هر نحوی، اعم از چاپی، دیجیتالی یا مجازی ممنوع است.